COLUMN | BIKINI BODY ALL YEAR AROUND

Iedereen kan wel jaloers zijn dat ik op een tropisch eiland in de Caribbean woon, maar ook hier heb je serieuze struggles. Wat dacht je van; de hele godganse dag in je bikini lopen? Hoef je in Nederland maar hooguit 3 maanden een bikini body te hebben, hier gewoon 12 maanden lang, jaar in, jaar uit. Nee, geen winterstop. Je kan je hier niet verstoppen in een dikke wollen trui of een oversized sweater, hooguit achter een palmboom. Geen break van je hashtag healthylife, waarin je in de wintermaanden los kan gaan op stamppotten, slagroom met warme chocomel, je Chai Tea Latte’s van de Starbucks of twee weken ongegeneerd oliebollen kan wegproppen in je mond. Jup, zelfmedelijden all over the place.

Het helpt ook niet dat de local hier dol is op fastfood en frituur, net als ik. Frietje hier, hamburgertje daar, Truck i pan na het uitgaan. Het laat sporen achter. Ja, onder andere op mijn bankrekening, maar voornamelijk op mijn lijf. In het gebied rond mijn middel om precies te zijn. Dan hebben we het nog niet eens over de hoeveelheid alcohol die ik benuttig. Pap, mam, als jullie meelezen; het is beter als je hier stopt en het scherm weg klikt.

Op de een of andere manier weten die happy hours mij altijd te vinden. Vind ik 11.00 in de ochtend op het strand een prima tijdstip om een flesje wijn te ontkurken. Want ja, het voelt immers als een vakantiedag toch? Of in Nederland is het nu al 17.00 uur en mijn biologische klok is daar op ingesteld. Dat ik ondertussen al 7 maanden op het eiland woon doet er niet toe. Het werkt ook niet mee dat ik voorafgaand aan elk drankje mijzelf wijsmaak dat ik het verdien. Dan is het weer weekend, dan was het een drukke werkdag, dan ben ik ongesteld, dan is er een reden voor een feestje, dan heb ik heimwee. Ik verdien in zekere zin altijd wel een wijntje. Ik hoef mezelf maar aan te praten dat ik een offday heb, en ik heb zowaar recht op een wijntje of twee.

7791914187bef2e38f77eb7021f5ccc2

Daarom een drastische maatregel; hellmaand. Zes weken afzien op een tropisch eiland. Beetje expeditie Robinson. Misschien moet ik voorstellen om hellmaand om te dopen tot Expeditie Afzien. De regels? Alleen maar gezond voedsel, geen snoep, bamischijven, zakken chips, hamburgers of alcohol. Het management van Macdonalds heb ik al op de hoogte gesteld dat ik er voorlopig niet meer kom. Je wilt immers niet dat ze straks een zoektocht op het eiland gaan organiseren omdat hun vaste klant spoorloos verdwenen is. Tsjah, die aandelen zullen straks gaan kelderen. Hard.

Nee, dat was nog niet voldoende. Er komt nog wat bij; minimaal 3 keer in de week sporten. Maar… en nu is het moment dat er een gouden lichtstraal je omgeving verlicht; iedere week heb je 1 troefkaart. Die kan je inzetten voor een zak chips, frietjes bij je steak in plaats van rijst of voor een wijntje. Zo afzien is het dus niet.

Update: we zijn al bijna aan het einde van week drie. Eten gaat goed, sporten gaat goed, maar dat bikini lijf laat nog op zich wachten. Net als een witte kerst hier op het eiland.

Zonnige groet vanuit Curacao!
X – Tahnee

 

Written By

Hoi! Ik ben Tahnee. 27 jaar, loopt het liefst de hele dag in bikini, bestelt liever eten dan dat ze Gordon Ramsay imiteert en is een recordhoudster in uitslapen. Is eigenwijs, creatief, liefdevol en een tikkeltje impulsief. In het weekend aan het kiten, haar wijngehalte opschroeven en de handstand aan het verbeteren. Enjoy!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *